บทที่ 146

เบลค

ผมไปถึงโรงพยาบาลแต่เช้า ในมือหิ้วถุงอาหารเช้าพลางผลักประตูเข้าไป ในห้องเงียบสงบ ออโรร่าหลับปุ๋ยโดยกอดตุ๊กตาหมีไว้ในมือ วิลเลียมยังคงนอนนิ่ง ดวงตายังปิดสนิท

ผมวางอาหารไว้บนโต๊ะแล้วเดินไปดูลูกทั้งสองคน หมอบอกว่าวันนี้วิลเลียมกลับบ้านได้แล้ว ผมอยากเตรียมทุกอย่างให้พร้อมตอนที่พวกเขาตื่น

“แม่ยังเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ